De agora (Oudgrieks: άγορά) was in de Oudgriekse stad een centraal open plein, omgeven door colonnades en openbare gebouwen. Naast deze bouwkundige term verwees agora in steden zoals Hellas (Ἑλλάς) en Athene (Αθήνα) naar het hart van de polis, het politieke en sociale centrum. De agora vervulde een sociale, politieke en commerciële functie en diende als verzamelplaats. Het was een ontmoetings- en vergaderplek voor vrije burgers—destijds uitsluitend mannen. Door zijn centrale rol fungeerde de agora ook als marktplaats, met nabijgelegen tempels. In het schilderij verwijzen de naar binnen wijzende druppels naar deze kern van ontmoeting, maar ook naar haar kwetsbaarheid, die wordt gereflecteerd in het craquelé van de witte druppels.

The agora (Ancient Greek: άγορά) was the heart of Ancient Greek cities, serving as a social, political, and commercial hub. It was a gathering place for free citizens and also functioned as a marketplace. In the painting, inward-pointing droplets symbolize this hub of interaction and its fragility, also reflected in the craquelure of the white droplets.